7
Yorum
39
Beğeni
0,0
Puan
818
Okunma

Eski şiirim.... :)
hava kurşun gibi dokundukça yüreğime
feryat figan arşa çıkıyor isyanım
gökkubbenin altında ezilmekteyim
başa dönmek olanak dışı
anlamını yitirdi şikayetler
bir adım ötesi uçurum
çözümsüz denklemlerden
açıklaması olmayan gitmelerden yoruldum
kim bilir bu ayrılık
kaç mevsim çalacak ömrümüzden
kaç parçaya bölünecek insanlığımız
gönlüm kırık
başım dik
nihayet ruhum da öldü
toprağa vermek için
deli taylar gibi koşuyor aklım
münzevi yalnızlığım sırılsıklam
bırakma kimselere
toprağa sen koy beni
mümkünse iki damla gözyaşı bırak
bilmez misin
bütün çiçekler böyle açar
2008-2021 / hatice akr
2008-2021/haticeak
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.