(93 harbinin kahramanlarına !)



Çanlar çaldı volganın ötesinde 
Hurra hurra şol moskofun sesinde 
Tünediler Erzurum tepesinde 
Katerina iffetimi mahpuslar 
Al sancağın düştüğü günde ruslar 


Başlarında petro denen delisi 
Susamıştır kanıma besbellisi 
Anadolu şaşkın ora neresi ? 
Farkımız yok şimdi diyar-ı rumdan 
Ağıt geldi ata yurdu urumdan 


Aziziye gök börümün maralı 
Kurşun yemiş can evinden, yaralı 
Moskofların tohumları sıralı 
Dadaşımın avuçlarında kunlar 
Nasıl oldu nerden türedi bunlar ? 

 
On sekizindeydi tazecik gelin 
Üç aylık oğluyla incecik gelin 
Haykırdı hainler önüme gelin! 
Kazmayla, kürekle, çıkarak yola 
Nazım’ın anası uğurlar ola !


Hürriyeti özlüyordu tepeler
Ana , baba , oğul , kızlar , bebeler
Aziz vatan kahramanları bekler
Yürüyorduk yüce dağlar bizimdi
Şehidler toprağın , sağlar bizimdi


Sanma bu yığını boş kalabalık
Aziziye çağı aşan bir soluk
Biz ki bu imanla vurduk vurulduk
Sorun bizi dertli akan Tuna’dan
Malazgirt’ten , Varna’dan , Kosova’dan


Aziziye budur son kıyam şarkta
Makberi göğsümüz beratı Hakk’ta
Bir mahmur bakışla gezer toprakta
Salına salına ceylânlar gibi
Denize sevdalı limanlar gibi

 
O gün keferenin sırrı çözüldü 
Yumruklar sıkıldı zulmet büzüldü 
Al bayrağım göklerinde süzüldü 
Rusun kaşlarını çattığı günde ! 
Toprak Allah Allah attığı günde ! 

 

 

k.a.gazioğlu