Senmiydin...
Bilmem hangi baharda rastlamıştım
İnsan kokan yüreğine
Kaçıncı mevsimdi sıcaklığına akışım
Birden tanıyamadım yabancı dillerini

Senmisin...
Yüreğimi avuçlarına koyduğum
Uykusuz gecelerimin sadık yoldaşı
Güneşimin doğuşu gönül ışığım dediğim
En güzel günaydınım
Birden tanıyamadım
Senmiydin bu soğuk yabancı!!

Karmaşık duygular sardı benliğimi
Nedenini ne içinini bilmediğim
Ayrılık türküleri söyler gözlerin
Bir bilinmeze dönüp gidişin gelir aklıma
Bir şey vardı adını bir türlü koyamadığım
Zamanın sen dolu ben vaktinde
Senmisin gerçekten bu yabancı!!

Merhaba deyişimden utandım
Eskimemişti çünkü düşlerim
Ben o bıraktığın yerde bıraktığın gibiyim
Öğrendim yalnızlığıma sarılmayı
Benden başka kimsesizliğimi kabullendim
Sahi senmiydin o!
şimdi karşımda duran yabancı!!

An gibi aklımda
Yüzlerce yıl öncesinden gelişin
Buz tutmuş yüreğimi ateşinle eritişin
Anlamadım nedendi ansızın dönüşün
Hasretim, senmisin şimdi bu yabancı!!

Bilmezdim ayrılıkların suskun ağırlıklarını
Bildim özgürlüğümün seninle prangalandığını
Kanatsız göçmen kuşları gibi
Yerim yurdum neresi bilmeden
Tüketiyorum zamanı
Bu senmiydin!
Karşımda duran yabancı..!!

NOGAYTÜRK