Su bile uyumuyor bu gece
Şırıl şırıl ses çıkarmakta
Ay ile bulut karmaşa içersinde
Geceyi aydınlatmaya çalışıyorlar
Baykuş sesleri bu sessizliği bozmakta
Gece uzun zor geçmeğe meyilli
Sen deli dolu yaban gülü
Ey başına buyruk sevdam
Ben alıştım be
Bundan sonra görmesem de
Sesini duymasamda
Seni gördüğüm son halinle hatırlayacağım

Baksana ayrılık yine çaldı kapıyı
Az kaldı bulutların isyan etmesine
Birazdan kopacak gibi fırtına
Şafağın sökme vakti
Aydınlık toprağı öptü korkma
Biliyorum ki sen yoksun artık
İlk defa bende sonsuza kadar olmayacaksın
Ak düşmeyecek saçlarıma
Sende beni son halimle hatırlayacaksın

Her aklına geldiğimde
Sesim duyulacak kulağında
Artık ağlamanın gözyaşı değil
Tebessümün izi olucak yanağımda
Bir gün beni tanımadığının farkına varacaksın
Anlamakla anlamamak arası
Bir ölüm ve yaşamak gibi
Delilik ile dahilik arasındaki
Görülmez kırmızı bir çizgi gibi
Kimbilir
Duyguların gururundan ağır basacak
Seninde gözlerin dolacak
Ağlayacaksın
Her ne kadar geç olsada
Seni ne kadar çok sevdiğimi
İşte o zaman anlayacaksın
Ne yazık ki atı alan üsküdarı geçmiş olacak
🐋🐋🐋🐋