Yüküm ağır biliyorum!
Sırtlandım günahlarımı..
Utanç duyarak çalsam da kapını
Mahcubiyetimle eğdim ben başımı.

Gözlerim yaş dolu sığındım bil halimi
Hayatın adı konulmaz pişmanlıklarıyla,
Döndüm yüzümü yüreğimdeki sızıyla
Sana geliyorum beni affeder misin? bu acımla..

Açtım ellerimi yönelişim sana.
Günahlarımın kokuşmuş tortusuyla.
Hatam kusurum var biliyorum ümidim de var yüce huzurunda..
Onulmaz yaralar açılsada ruhumda.
Sana geldim kabul et ötelerdeki buluşmada...


Gönlümün tamamı senle kaplı
Her dem olmasa da bazen gamlı
İmanım biliyorum her daim canlı
Bin gümanımla ziyanla geldim sana
Gafur isminle beni bağışlasana....


Bu öyle aşk ki Rabbim, kalemde yazmaya aciz benim gibi.
Hatam da olsa günahım da, baş koymuşum bu yola,
Sen affedicisin affı seversin ama
Ben kendimi senin için affediyorum..

Lütuf, ikram sende iken AFFEDERKEN
Ben nasıl affetmeyeyim kendimi
Yüzümde olmasada kapından ayırma beni
Kalbimde nur yazan isminle seviyorum seni.....

Şikayet ediyorum kendimi sana
Affa layık, lütfuna mazhar olmasamda.
Kapılmışım dünyanın çığlık gibi esen rüzgarına.
Cennet sevdalısı değilim, talibim rızana...
(İlahi ente maksudi ve rızake matlubi)

Meryem KARAPINAR