nicedir sabahları
bir yabancıya bakıyor
gözlerim aynada
"rüyadayım herhalde"
diyorum kendime
elimi yüzümü yıkayıp
ve hatta kurulayıp
bakıyorum bir daha
uyanmışım
ama o yabancı kadın orada hâlâ

ruhumla örtüşmeyen bir görüntü
bir terslik
bir telaş
bir başına buyruk haller vücudumda

ben on sekizindeyim oysa
yolun başındayım
ilk adımımı atmışım hayata
görecek günlerim
yazılacak öykülerim var benim

yüzümdeki bu çizgiler de neyin nesi
saçlarımda beyazlar
ellerim, ellerim ki eskiden ne güzellerdi
gereksiz bir hüzün var gözlerimde
bakışlarımda bir gölgelenme
dudaklarımın kenarlarında çizgiler

yok hayır bu ben değilim

aynadaki bu yabancı
yalnız
hüzünlü
içindeki eksiklikleri ucu ucuna eklemiş
hep yarım kalmış
çok yol almış bir adım atamamış
bu üzgün kadın ben değilim

nicedir bir yabancıyla yaşıyor
gittikçe kendime yabancılaşıyorum