![]() ŞİİRLER YALAN SÖYLEMEZ
Nerede gönlü yansa şairin
Kalp acısıyla düşünür, yazar kendi halin Taşar gönül deminden kelimeler Kaleme eş olur dökülür hazineden Şiir yalan söylemez kalpte erimeden.. İç aleminde neler gizli Gece gibi karanlık, bazen hisli Kalpte dağılmaz anlatamadığın duyguların sisli. İfade edemediklerimin çizme üzerini. Şiirler yalan söylemez, duyguların eseri... Senin olmadığın anlarda bile, Kalem gönülden aktı söyledi kağıda dile Gözlerin dolup ağladığında hep düştün dibe. Yağmur ortak oldu yağdı, feryat ettin gönlüme Şiirler yalan söylemez, şimşek olup girme sakın ömrüme... Kader yolunda kaderi çizen biziz. Önce biz oluruz yolculukta iner birimiz. İklimlerdir duygular sorar hep biz kimiz. Şiirler yalan söylemez oluruz bir an kalpsiz İnsan bazen değişmek arınmak ister. Sorgulamakla başlar, kilitleri açmak İçeri girmekle gönlü işler. Duygular ansızın değişir gelgitlerle biter Şiirler yalan söylemez, duygularda yiter... İnsanları sevdim, Yaradandan ötürü. Gönül defterime herkesi almadım olmadım bölücü. Kırmadım, kırıldım deneyim kazandım Ne olacağım diyerek hayata bağlandım Şiirler yalan söylemez ben kainat kitabına hep hayrandım. (İnsanda bir kainat değil mi O kadar farklı duygularda olan sayfaları okumak insanı insan yapan erdem) MERYEM KARAPINAR |
bende şaşırdım hangi acıdan yaprak dökeceğimi
uğraşım ömür defterine yazmak kendi iyiliklerimi
usta müsait bir şiirde indir dert dökeceğim şiirlere
şifa oluyor ömrüme yürekte demlenen şiirin demi