İlmek ilmek örüyor genç kadın
Saçlarıyla birlikte renksiz hayallerini…
Ağzında ninesinden miras türküsü
Ellerinde gelin gibi kınası
Nasırlarına tuz basıyor, içi acıyor nafile…
Oradan oraya kaçıyor
Asi maral misali kalbi hep ağzında atıyor…
Başında çeyizindeki son çember
Oyasında hayallerini saklıyor…

Teklemese de kalbi yaşadıklarından
Acısını hatırlatır gibi tekliyor duvarındaki saati…
Her gece onun için deprem
Her gece onun için sabaha çıkmak için
Bir fırsat daha…
Bir şükür daha Yaradana…
Ne topraktaki taze koku
Ne baharın kapısına gelişi umurunda…
Asi maral…
Zeytin siyahı gözleri deler geçer
Solundaki kirli çerçevenin içindeki resimdeki
Gülen yüzünü…
Kime gülmüş o gözler
Asi maral?
Eri değil mi o, severek evlendiği yiğidi?
Çok erken istedi ölüm yanına sevdiğini
Gömdü hayallerini de yanına sevdiğinin…
Zorla söktüler anlamını gülmenin
Narin dudaklarından…
Kabullendi, gülmedi
Asi maral…

Kimse bilmedi
Geceler boyu asi maral ne anlattı
Hayalleri gibi kaybolan yıldızlara
Ve kimse bilmedi niye gülmedi hiç
Pamuk tarlası yüzü…
Acı başköşesinden hiç inmedi…

Kimse bilmedi…