Gün gelir
Umudun tükendiği anda tekrar yeni sayfa açarsın,
Toprağa yeniden tohumlar atarsın.
Güneşin yakıcı sıcaklığına, aydınlığa bakar şiirler yazarsın..


Gün gelir
Rüzgar umarsızca yanağına bir öpücük kondurur.
Diline bir şeyler gelir söyleyemezsin,
Söyleyemediğin kalpten dile dökülen türkün olur...
O türkü senin hayatının sahnesinde anlatır..
Bazen liman olur sığınırsın,
Bazen göçmen kızı olur, hasret koynunda beklersin.
Akşam olur karanlığa da kalırsın,
Türkülerde yaşarsın, düğümlenir boğazın ama dudakların izin vermez söylemene...
Gün gelir
Barışırsın türkülerle
Söylersin, elindeki cigaranla
Eşlik eder, geleceğe dumanıyla...


Gün gelir
Acılar denizinde yüzemezsen çıkarsın kıyıdan...
Yoruldum hayat nidaları atar, acıya soyunursun.
Bir yer hayal edersin, gitmek için
Dünyaya uzak
Deryaya yakın dersin.
Aslında ne istediğini bilmezsin...


Gün gelir
Beklerim seni dediğin yerde
El olur, görmezlikten gelirsin.
Sevgiyi sözlük yapar,
Zamanı iyi kullanamazsan nefret aşımı kapını çalar.
Gün gelir
Sevgi bahçendeki duygular
Gönülden taşar,
Gün gelir
Gitmek ister insan
Gidemez, kalır hep hüsran.
Haber aldıkça sevdasından
Kanar, yanar, ama yasaktır, bu kapı dünya hanından..




Gün gelir
Saçlarına yıldızlar düşer.
Düşen her beyaz
Her yaptığın hatanın, kazığın, yalanın
Hasarıdır.
Tamir olunamaz kırıkların aynadaki çizikleridir.
Kalpte açılan her kara
Kapatamadığın her yara
Siyah nokta olur yayılır süveyda...



Gün gelir
Mutluluk şarkıları söyleriz
Saçlarımıza ak düşse bile biz yine ümitliyiz.
Hayat nimetinden yararlanmak üzereyken hepimiz
Mevlayada kul olma peşindeyiz...


Gün gelir
Salamız verilir.
Duayla birlikte tekbirler getirilir.
Selam ile toprağa gönderilir.
Gün gelir...
O limanda mahşerde beklenir...