Bakınca yüzünde huzur bulduğum
Bir güzel payedir bende sevgili
Dalıp da özünde karar kıldığım
Asil bir gayedir bende sevgili

Oturup şefkatle saçın ördüğüm
Başka bir alemde oldu kördüğüm
Kimine vuslattır benim gördüğüm
Perdedir boyadır bende sevgili

Sabırla işlerken nakışlarını
Sırtlanır hayatın yokuşlarını
Edeple salarken bakışlarını
Edeptir hayadır bende sevgili

Sevinse oturup letafet eder
Kırılıp gücense metanet eder
Gün olur hüznüme refakat eder
Vuslata mayadır bende sevgili

Şu küçük dünyamın şefkat öyküsü
Bazen ömür bazen ömür törpüsü
Gün gelip olurda sırat köprüsü
Düştüğüm gayyadır bende sevgili

Sevgi denilince muhabbet duyan
İçine aşk ile merhamet koyan
Alıp da öfkemi şefkatle yuyan
Aşınmaz kayadır bende sevgili

Değince bir yürek bir kara kaşa
Artık bir çiçektir konulur başa
Sıcak bir yuvadır tatlı telaşa
Nakıştır oyadır bende sevgili

Ayağı altına sersen cenneti
Satar da elmaya etmez minneti
Dünyanın değişmez huzur devleti
Tatlı bir rüyadır bende sevgili

Geçince üstünden keskin sıratın
Dönüp de hüznüme hikâye katın
Taşarken içimden aşkı vuslatın
Beşerden Hây’a’dır bende sevgili