İKİ KELİME
Seni her anışımda, gözlerimdeki ışığa bir bak,
Duyguya dair bir sadelik görmüyorsan
Bırak bitsin
Yetmiyor desen
Bütün umutlarımı  kökten yak
Ya ben ölürüm, ya aşkın.
Bilki...
Ne ben öldüm diye, Dünya var olur
Ne aşk bitti diye, her şey son bulur.
Hesaplanmayan tek şey..
aşk ölünce
ardında bıraktığı enkaza bir bak.

Harmanlayıp durma gönlümü
Hepsi bir şiirde saklı
Merak edip, oku istersen
Kalbimi merhametinin ucuna tak.
Sanmaki bu alem sensiz yaşanmaz
Sevda destanını yazmış aşıklar
Mecnun gibi olmaz isem yar
sende beni yak.

Sonsuzluğa bir not bıraktım,
geleceğe dair umut var diye
Gök yüzüne uzandım
Bir yar ki  ölümüne seyre daldım
karanlığa dokundum çelimsiz bakışlarla
Dağlara korkunun yemini bırak

Yükselen bakışlar  kırmızı inerdi gökten
Tepemizde güneş yaktığı zaman.
gözlerde parlayan ışığa birbak
Yarınlara dört nala koşuyorken
Elveda dudaktan taşan tebessüm
Hayat bir anlık duraksadı gözlerimde
Surdan Tepeler bir garip kordu.
Tempolu ayak sesleri inerdi
Yorgun isteklere  inat
Yar.. Ne olur bir kez ona bak

Gönlümde bir yer bıraktım.
Bir yar var ummandan öte
resmimizi çizdik, hayal ötesi özlemlere inat
Yalnızlık duygularında izler bıraktım.
Karanlığı yırtıyor öfkem
Öfkemin üstüne sevgiden bir şal bırak

Güneşle aramda bir tül serinlik
Keklikler sulara kanat gererken
Ve ben hayata merhaba derken
Zamanı başka bir an’a bırak
Hülyamın en berrak anında
Gönlümüzde sevda yeli taşarken
Ne olur gençliğim geri gel diye
Geçmişe anlamsız bir çığlık bırak