Ansızın hastalığın elinden kaçtım
Gitmeye mendil açıp yalvardım
Zamanı bir dakika bekle deyip kandırdım
İşte
Heyecanla geldim

Ayrılığa yanlış adresi tarif ederek atlattım
Bedenimde bulunan yılların yorgunluğunu uyutttum
Yalnızlığı bir bardak çay içip dönerim yalanıyla ektim
İşte
Heyecanla geldim

Geceyi,
gündüzü sevmiyorum diye avuttum
Sevgiyi,
eskisi gibi olmayacak sözü ile ikna ettim
Ümidi davul zurna ile karşıladım
Aşka mektup yazıp acele gel diye çağırdım
Işte
Heyecanla geldim

Geldim ama
Gelince herşeyi eskisi gibi bulurum sandım
Yanılmışım
Bir ümit aşılayanların kaybolduğunu gördüm
Bekleyecek olanların gittiğini
Haber dahi bırakılmadığını
Anlayınca
Yine boşuna geldim

Bir varmış bir yokmuşla
Eski hikayeme geri döndüm
Sevgimi iç cebime koydum
Yine yandım yine söndüm
Zaten belliydi
Bu hikayede ben sondum