Gittiğin günden beri,
Yağmurlar da gelmedi,
Kıraç kaldı topraklar,
Tarlalarda mahsuller,
Ağaçlar, çiçekler yandı,
Gül yandı, bülbül yandı,
Susuzluktan.
Bir de ben,
Kurudum be,
Resmen iğne ipliğe döndüm,
Hasretinden.

Sen gelseydin gittiğin yerden,
Bu durumlar böyle olmazdı,
Eskiden olduğu gibi seninle birlikte,
Rahmet, bolluk, huzur da gelirdi memleketime,
Sevinirdi börtü böcek,
Şenlenirdi ortalık,
Tıpkı benim gibi.

Sen gelseydin,
Sesini duyduğunda,
Mışıl mışıl, tatlı tatlı,
Uyurlardı bebekler,
Analarının memelerini bırakıp.

Şimdi bir kelebekle konuştum,
Uzun uzun seni anlattım,
Daha adını duyar duymaz,
Kanatlarını çırparak,
Nasıl da dans etti etrafımda.

Ah bir görmeliydin,
Dili olsaydı da konuşsaydı kerata,
İkimiz de sevincimizden,
Yerlerimizde duramadık,
İçimizden kahkahalar attık,
Anladım ki, gelseydin,
Onun da ömrü uzardı,
Uzayan yalnızlığımıza inat.

Vecdi Murat SOYDAN
(Yaşanmamış Aşkların Şairi)
25 Mayıs 2021, Isparta

kıraç: İyi nitelikli olmayan, ekilebilse bile verimi çok az olan (toprak).

kerata: (rumca) 1. Karısı tarafından aldatılan erkek 2. Ayakkabı çekeceği 3. Küçüklere sevgi ile söylenen bir sitem sözü.