![]() GÜNÜ DEVİRDİM HAFIZ...Renklerin bir öyküsü var mı, sahi? Hani eşref saatinde şiirin içimde çözülen bir yumak misali… O sözcükler ki sessizliğin tek tanığı Aşka düşkün öyküm Öykündüğüm mutluluğun pervanesi Nasıl ki bitimsiz hüzün. Günü devirdim, hafız Aşkı da yarıladım Oysaki tamamlanması gerekendi ömür Yaşamak ne ki hele ki sevmek neye çözüm? Ruhumda kayıklar salınır Sen beni yok saydıkça kalem yıkılır kalemim alınır. Başat bir duyguysa çaresizlik Hemhal olduğum göğün melodisi Hani sadece bana gelen sesi Kayrasında bunca g/izin Düşkün olsam da ömre mutluluk ne ki? Vakti saati gelmeden sonun Başında dahi yorulduğum. Maviden benim ırkım, hafız Sözcüklerimse yılkı atlarım Varlığıma binaen kimse sarmaladığım Elbet mizacın keşfi Nasıl ki düştüm çıkmaza Açmak bilmeyen bir çiçeğin son arzusu mu? Dikenlerim, hafız, dikenlerim bana nasıl da fazla. Çiydi günün yaşı Yemediğim ekmediğim çiğ meyvenin aşı Kaykıldığım zeminde aşkın rabıtası Ah, hafız, hizaya sokamadım içimdeki g/izi Derdim boyumu aşar: Derdim derdim de bunca konuştum da kader ne yazar? Künyem altın İsmim kazılı ismi ise aşkın derinde Düştüm defalarca çamura Zemsem suyuydu Rabbin bahşetti Zemherilerde bir açıp bir solduğum, hafız: Akla zarar olmasam bunca sever miydim sevmeyi? Lafügüzaf, be hafız Kaykıldığım ne ki ömür geçti bir kere. Ne gam, deseydim keşke Lakin hüzün yazılmış bir kez kaderime. Sevmek, hafız, hani bildiğinden öte Bilmediğin zaten saklı Allah katında Bildiremediğim bunca yengi yenilgi Çok gördüler bir kez yüzümdeki gülümsemeyi. Huzursa kıtalar aştığım, bulamadığım Hüzzam faslı mı şarkıların? Bitmez çalgısı çengisi acıların, Deryalar misali sevip ç/ağladığım, yazdığım. Son bulur ya da bulmaz bu şiir Kazık kaktığım yeter üstelik Kaza eseri bulmaksa kendimi Ezkaza anlar da birileri söyleyemediğim derdimi. Haşmetlidir benim ruhum, ulaşılmazlığım Hala benken o dokunamadığım içimdeki rakım Gel gör ki; saftır mizacım ve saf tuttuğum Bir ağacın gölgesi içimde saklı Bense duvarların ardında yaşarken bir başıma aşkı Aşk dediğin aşı ruhun Ruh dediğin yazdıkça semirir durur Bir semaver gibi kaynadığım Demlidir duygularım ve dertli Derli toplu olsaydı keşke mizacım Bu güne kadar dediklerim ne ki, hafız? |