2
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
560
Okunma
Tanıdık seslerin uzağında bir avuç karanlıkmışım sanki, günü güneşi özleyen, anlamsız beklentilerle yalnız.
Dokunsam saçlarına, çoğalacak ölüm
Kuşları dokuyacağım gözlerimde
Uzak uzak bakacağım hasretine
Biliyorum;
Kanayan yerlerimden kabuk bağlayacak
Yeniden direnişim
İzi geçmeyen hatıralarla dolu
Çünkü;
Umut dediğin, yalancı baharlar gibidir
Yüreğinden dökülen insan
Gün olur sökülerek düşer
Acıya değil de inanca yenilirsin
O vakit, susarak büyür ağaçlar
Dallarına mevsimler konarken
Gölgesini yitirmiş yalnızlıklarla
05/2021
5.0
100% (5)
Cevap Yaz