Boğazda kalırya, sözlerin öyle
Ne oldu ki sana, ne oldu böyle
Gel derdini bana, bir daha söyle
Yüreğinde ateş, köz varmış gibi

Acılar bellidir, dertli halinde
Bütün ümitlerin, kalmış elinde
Çaresiz kıvranan, suskun dilinde
Bana söyleyecek, söz varmış gibi

Evlat ihaneti, zor geldi sana
Ölümün elleri, dokundu cana
Yabancı bakıyor, gözlerin bana
İçinde bir başka, göz varmış gibi

Sen benim eşimsin, severim candan
Vazgeçmem ben asla, ölsemde senden
Yüreğin nasılda, soğumuş benden
Kalbinin içinde, buz varmış gibi

İdamlık geceler, ipe astığın
Yaşınla ıslanır, yorgan, yastığın
Kanayan yarama her gün bastığın
Elinde avuç avuç, tuz varmış gibi

Zalimin elinden, yazılmış ferman
İhanet derdine, bulunmaz derman
Darbeyle yıkılmış, dünyan boz duman
O mahçup yüzünde, toz varmış gibi

Feryat ede ede, ciğeri söküp
Gözünden kan dolu, yaşları döküp
Utançla yaşarsın, boynunu büküp
Yüzünde bir kara, iz varmış gibi

Sanırsın sadece, kahrolan sensin
Hâlime bakıpta, beni görmezsin
Yandıkça dahada, yanmak istersin
Ateşte yanmakta, haz varmış gibi

Erhan DOĞANAY P