bir deniz’in kıyısına döktüm
isminin harflerini
uzaklardasın
hem de çok uzaklarda
burkar gidişin yüreğimin derinliğini
seni iç çekişlerimle
dolar dehlizleri kalbimin

bir kırlangıç uçar gider diyarlarına
ben iki büklüm kalırım
hüznün mecralarında
çoktu değerin
hep çok sen var oldukça
büyüdün ben de
erkenci kışlara inat
bahar gibi iyi gelirdin bana

tenine sinmiş
portakal çiçeklerinin kokusu yerine
sinmezdi hiç başka koku bilirim
bu başka bir asalet veriyor sana
özlem duyardı gözlerim gözlerine

gurbet uzadıkça uzuyor
sen oralarda ben buralarda
talanır cidarı kalbimin
tenim alevlenir seni anınca
yitik ezgin kaybolur
zamanın arkasında

ağırsın çok ağırsın bana
bir çiçek açımında
ya da Ihlamurlar açtığında
gelirsin elbet biliyorum
bizsiz duramazsın orada

her zaman ölürüm seninle
gezinir durur ruhum etrafında
gülüşüne hasret bakışlarım
bulur seni orada
geleceksen gel artık
yoksan yokum
bu yarattığın mahzun şar da

Hülya Çelik