yürek ;
kucaktan atan bir cemâliye
gösteren yürek
gönül gözü görmesede
sen merak etme
dünyadan uzaklaşsam
Kucağında seni sever
seni sevmeyip de olur
deyip gönlünü soran yunus gibi
söyler
gözlerim seni arıyor
gönlüm seni seni
sürüm sürüm sürer
sen kendine gel
kendine of geldiğin için
kendin yap
başka gözü bilmesen de
kendine kendin gibi
kendin yap düşersin
kendiliğinden düşüyorsun

Sıra sıra
Maşallah
Soğuk zamanda nefs i hubbda geçen
Küflenmiş dualarında sizi kendimemakbule eyleyip
Düşün aşkın neyine vurgun
Yabancının
Vahidesi
Gözlerimin akidesi
Üç helal ile
Bir hilali ağyar
Kimsesiz etmek bizdendir
Biz son sözü im etmekten yoksun ilâ
Aşktan kârı üst üste
Dön_dol_mâ_aş
Şerifinde...
Hayra mübarek şu/ gârım ârında
Emzik ço(cu)kta

kimlikten bir düşünerekten
Bir bilmece gibi gör
dünyada bir kendinin
kendini yiyecek dünyayı gör
hem sizinle Sızlatan ağlatır
gözleri yalan bir şiiri
bir kelimeden ibaret
bitirmeden düştük de
kendimizi yolladı
üstümüze anlarsın
bir yorgan bir ayak
deri leb hubbe değen
Sürecek geleyim sen dinlen utanırım
kendinden soğuk
kendini sana yok edip de
kağıda çizilmiş bir okut
ben anlat ki bileyim
dünyayı değiştirerek
kendimin yakıt bir ediple
bir bilmecem var sana;
sözüm sana geliyor :
kendini düşün
Kendini üşünerek yâk Allah’a..