Kalmadı yanımda bir tek sevenim
Sorulmaz hatırım duyulmaz sesim
Kırıldı sonunda yaşam hevesim
Böyle yaşamaktan usandım anne

Günlerdir hasretin yorgandır bana
Baktığım her yerde çıktın karşıma
Gurbet acımadı bu genç yaşıma
Böyle yaşamaktan usandım anne

Onulmaz ateşler yanar içimde
Kaçıp serinlensem biraz gölgende
Tükenmez dertlerim hala içimde
Böyle yaşamaktan usandım anne

Olmasın isterim kara geceler
Dudaklar her daim ismin heceler
Gönülde bitmeyen eski nağmeler
Böyle yaşamaktan usandım anne

Kararır her gece yalnızlıklarım
Hasret dolar kaleme aldıklarım
Örseler sinemi yaşadıklarım
Böyle yaşamaktan usandım anne

Sardı dört yanımı dermansız dertler
Gönülde anılar nöbette bekler
Acıdan tutuşur yanar yürekler
Böyle yaşamaktan usandım anne

Gurbet denizinde derine daldım
Sarılmaz yaralar kederler aldım
Çareler içinde çaresiz kaldım
Böyle yaşamaktan usandım anne

Ne yapsam fayda etmiyor artık
Gönüle söz dinletemiyor mantık
Şu gurbetin her köşesi bataklık
Böyle yaşamaktan usandım anne

Ahvalim nicedir perişan böyle
Derdimin dermanı var mı ki söyle
Gözlerin nemli mi ağlama öyle
Böyle yaşamaktan usandım anne

Bir derdim var iken şimdi bin oldu
Gülen şu gözlerim yaşlarla doldu
Şu güzel günlerim derde boğuldu
Böyle yaşamaktan usandım anne