1
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
597
Okunma
Aşk… aynı resme bakan milyonlarca gözün, kendi içindeki rengi görmesi. Her yürek başka yorumlar, başka evrenler kurar. Bu satırlar da o evrenlerin sessiz yankısı…”
İçinde büyüttüğün kadardır aşk…
Ne kadar düşünürsen o kadar büyür,
Ne kadar büyürse o kadar kör olursun.
Kör oldukça gerçeği görmüyor, duymuyorsun;
Görmek, duymak istediğin kadardır aşk…!
Hiç yapamayacağın şeyleri yapmaktır aşk;
Mesela sevdiğin şeylerden vazgeçmek gibi,
Kendin olmaktan çok onun istediği gibi…
Dağı delmek ya da çöle düşmek gibi;
Ömrüne son verecek kadar zehirlidir aşk…!
Gökte parlayan bir yıldız gibi düşün aşkı;
Parladıkça sen daha çok seversin onu,
Sen daha çok bakmak istersin ona…
Tutamadığın için en değerlisidir oysa;
Sahip olduğun anda biter bu aşk…!
Aşk…
Bir tablo içinde… gizli bir resim.
Herkes farklı bakar… farklı algılar.
Kimi güzelliğini görür… öyle anlar.
Kimisi bakar… ama hiçbir şey anlamaz.
Aşk…
Her bakış açısıyla değişir…
Her yürekte farklı bir evren yaratır.
Ve sonunda anlarsın…
kim hangi renkle bakıyorsa, aşkı da o renkte görür.
5.0
100% (6)