![]() Kaldır Düşlerini Kemiklerimden
Git artık,birikme bana...
Görmüyor musun savunmasız bir çığlığım dudaklarında? Bezeme siyahı anahtarlığıma... Geri ver bana,çiğnenmiş cesetlerimi tavan arasında. Kör kaldım nefesine...o az çıkan... Ruhumun seni tuttuğu o yer bozulmaya başladı. Pıhtısız kaldım yüzünde. Renklerini çektin üzerimden...simsiyahım...sıfırım... Geçtiğim yerlerden başlamalıyım yok etmeye. Tamir edilemeyen o tahta iskeleden çakıllarını yuttuğum sahile. Surlarından atlayamadığım bazalt taşlarından suyu kan kokan Dicle’ye... En son kendimi...nefessiz kalacağım o an. Sakın konmasın suratıma ellerin... Yüzümün beyazlığını mor sahneleyecek o tahtada,rol verilmesin sana. Köşelerde nöbet de tutma ve ağlama. Hem de hiç.Sonra çekilince yatağına, düşünme beni. Vahşeti boynuma nasıl astığını,nasıl boruları üstüme devirdiğini. Gül yapraklarını bıraktığın kaseyi koyma önüne. Sakın sulama gözlerinle,ruhumda kuruyan seni,beni,gülü... Roda Uyanık |
tbrkler yüreğinizden gelen sese......