Öğretmenlik deyip geçme
Kılı; kırka, yarmak gerek
Kırıp, döküp, asıp, biçme
Menzillere, varmak gerek.

Damla-damla, olur, engin
İçindesin; her gün, cengin
Ayırmadan; fakir, zengin
Kucaklayıp; sarmak gerek.

Nifak, belâ, şerden, cayıp
Derip, çatıp, sarmalayıp
Bilgileri, toparlayıp
Hamur gibi karmak gerek.

İyi, güzel, doğru yönde
Her an, her dem, teknik önde
İlerleyip; ilim, fende
Cehaleti, kırmak gerek.

Kalleşliğin; her fendini
Kıskançlığın; kör bendini
Hatalıysa; er, kendini
Yargılayıp, sormak gerek.

Neme lâzım, deme bana?
Karışmışsa; mikrop, kana
Zarar verir, candan yana
Kötülüğü; ırmak gerek.

Yoksulluğun, sefaletin
İhanetin ve gafletin
Balyoz olup, cehaletin
Ortasına, vurmak gerek.

Gelmiş ise; bir hediye
Neden geldi, niçin, niye?
Nerden aldın, bunu diye?
Sebebini, sormak gerek.

Peygamberlik mesleğidir
İlim; Çin’de olsa, getir
Pîrim Ali, Halife’dir
Kafaları yormak gerek.

Her bulunan, olmaz nimet
Deme sakın; bu, ganimet
Karnın ağrır, yeme çiğ et
Helâl nedir, vermek gerek?

Necati der, öğretmenim
Ata’mdır ilk öğretmenim
Suç var ise; suçlu, benim
Adaleti, görmek gerek,
Merhem olup, sürmek gerek,

Necati OCAKCI
31.01.2007