Yağmur mutlu çisilder, sus pus olur fırtına
Durulursun, dinersin kokun kokumu özler
Ağlamaklı her sözün yükü biner sırtına
Gökten yere inersin, kokun kokumu özler

Yorar kalbi sevenin gidişini izlemek
Sabırlar başkaldırır zor gelince özlemek
Sevdanın kaderidir bomboş yolu gözlemek
Bir kuytuya sinersin kokun kokumu özler

Bu sefer Kabil ölür, doğar baharla Habil
Kıskanır cemremizi asma bahçeli babil
Seni bana getirmek için gelir ebabil
Kanadına binersin kokun kokumu özler

Garip gibi bir duvar dibine çöker sevdan
İncecikten yağarsın, buluttan söker sevdan
Çıkar gönül dağlara, boynunu büker sevdan
Gururunu yenersin kokun kokumu özler

Mevsimin zemheriyi koynuna artık almaz
Bence, üçüncü cemren çabuk gelir, geç kalmaz
Zorlarsın imkansızı aşkta vazgeçmek olmaz
İhtimaller denersin kokun kokumu özler

Kıymetin düşer yere, sürünür saçak gibi
El olunca kendine yaşarsın kaçak gibi
Pişmanlıklar göğsüne saplanır bıçak gibi
Dönmem deme, dönersin kokun kokumu özler

Gençleşip senin için gönül yine dellenir
Anlaşsın kalpler diye yeni bir dil bellenir
Asırlar geçer aşkta, ateşimiz küllenir
Ben sönünce sönersin kokun kokumu özler

uytun .....