Yüreğimi sırtıma
geciken nedenleri de yanıma alıp.
Umudu besleyen gül rüzgarlarıyla
Doğduğum eve
sımsıkı sarılmaya gidiyorum.
Sebepsiz sualsiz öylesine;
sessizliği sonuna kadar açıp
Duvara gömülü gölgeleri çıkarıp
Toprak kokan ellerimi
sevinç yumağına sarıp.
Yıldızları avuçlayıp
karanlıkları nurlandırıp
Doğum günümü
meleklerle kutlamaya gidiyorum.

İçimdeki dolunayı tamamlayıp
Aktıkça ağaran musluğa
ağzımı dayayıp
kana kana içmeye gidiyorum.

Yağmur gibi ağır ağır
şiir gibi aşkla
Yeryüzünün damarında
kan gibi akmaya gidiyorum.

Ayların kıyamından
siyamın ribâdlarına
göç etmeye gidiyorum.

On iki yerden yamalı gömleğim ile
tevazu ırmağında durulanıp
Vaveylayı dudağıma yanaştırıp
Avuçlarım göklerde
parmak uçlarım yüreğimde
Dağ gibi sineme
Sure sure, ayet ayet umutlar sarıp
hiç kimselere bağışlamaya gidiyorum.

Toplayıp bedenimi seccademden
vefayı, can yoldaşım bilerek
gözlerimin yaşını silerek
Uhud’un ötesinde cennet yüzlü
Rayihaya gidiyorum..!

Ferdaca