Kan deli akardı, gençlik var idi
El, avuca, sığmaz, yol dar gelirdi
Kesmezdim yarından, asla ümidi
Ne köy, ne kaza, il dar gelirdi

Ben gibi deliymiş, bütün dehalar
Ne hipetrom kesti, ne de sahalar
Ne koca bozkırlar, ne de vahalar
Yel gibi uçardım, çöl dar gelirdi

En küçük hileyi, hemen sezerdim
Dağ tepe demeden, çokta gezerdim
Balığı aratmaz, nasıl yüzerdim
Deniz ile umman, göl dar gelirdi

Soğuk, kar, buz bile yıldıramazdı
Yerimi hiç kimse, dolduramazdı
Kaş çatıksa kimse, güldüremezdi
Beni anlatmaya, dil dar gelirdi

Korku ne bilmezdim o zaman hani
Dolu yaşadım ben, gelen her günü
Kahve ve papatya, ne bilsin beni
Medyumun elinde, fal dar gelirdi

Bölge il demeden, dolandım durdum
Birçok yerlerde de, hayaller kurdum
Gerçekten çok güzel şu cennet yudum
Doğduğum topraklar, Çal dar gelirdi

Sonunda zirveye, vardın kuruldun
Çoğu zaman, öldün öldün dirildin
Lüzumsuz yoruldun, aktın duruldun
Ne yokuş, ne iniş, bel dar gelirdi

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ

ÇAL: Denizli’nin bir ilçesi