![]() VAKİTLERDEN BU VAKİT ŞAİR...Bir düş’ün örüntüsü ise gizem Saklı tuttuğun her perçem Dalgalı yolların ufkuna b/andığın Güneşi payidar kılan sedefli yüzü matemin Göğün kandığı her bulut Serpintisi umudun Sancılı bir mevsimde illa ki unutulduğun. Şehrin gövdesi delik deşik madem Şehirli isyanlarında şairin Karamel rengi ve t/adında Aşkın ela gözleri yuvalarından fırlarken Bir cet ki seni savsaklayan Vurdumduymaz rüzgârda yanıp sönen Ferine sığındığın rahmetin Dolunayın ayaklarına kapandığın her geceden Ayrı tutulduğun Yetim mizacında örsü belki de lanetin Un ufak edildiğin Bir körebe saflığın tınısında ve safında illa ki Semanın hüznüne binaen Evlat edindiğin hangi şiirde saklısın, Söyle şair? Meltemin duvağından sızan ışık mı? Aşkın uğruna köreldiğin yanlışların mı? Var olduğuna kani güneşin sezilerinde mi saklı? Her cebelleştiğin gün ve mevsim Uyruğu da yokmuş meğer Estiğin kadar savurduğun Her hecede g/izlendiğin Ardıç kuşlarına yakın Sedef mabedinde yalnızlığın Hurra, sefil evren! Kazıdığın her satır değil mi ki mezarın Şimdi söyle ansızın Sızdığın bir düşten Uyandırıldığın Cefana da katık ettin mi özlemi Saklı tuttuğun özneni savursan ne gam, şair. Derlediğin şiir mademki sahip olduğun Tek hazinense Paylaştığın sevgini de mi çok gördüler Sızan gözyaşlarına serdiğin imgeler Cebi delik bir rüzgârlık İçinde biçtiğin ekinler İman gücünde saklıdır gücün, şair Kapıldığın ne yeis ne fırtına Fıtratına binaen Her asılı kelamda saklı maruzatın Anlaşılmazlığın kollarında uyuya kaldığın Bir şiir vakti ki, Bağrında saklıdır gizlediğin yaraların. Heyhat, sersem cihan! Mert bildiğin her zerresinde Kapıldığın rüzgârın solmayan çehresinde Yâd ettiğin kadar yarenlik eden Mevsimin doğasında hüzün Ekim denen feri matemin Kışkışladığın Eylül’de saklıydı oysa meramın Vakitlerden bu vakit, şair: Endamlı cüssesine kapıldığın iklimden sarkan hece hece Muadili kâh aşk kâh hüzün Ekim’in közünde saklıdır özün Öğündüğün kadar yüreğinle Varsın yıkılmasın ön yargılar Şerh düştüğün kadar her zerresine benliğinde Saklıdır illa ki mucizeler. Andıkça adını Rabbinin Günyüzü gördüğün değil midir? Her gece kapaklandığın bir şiire Kapılan yüreğinle matemin de isinde Yok olan bir ışıktan çok fazlası değil mi söyle Kâh bulut olduğun kâh umut Kimi zaman unutulduğun harlı bir tükenilmiş Mukadderatın haznesine sığındıkça Elbet son söz saklıdır kaderin neferinde |
yüreğine sağlık Üstadem ,
ders vericiydi,akıcı anlamlı
sevgi ve özlem vardı
düşündürücüydü
kutluyorum
Dualarımla selamlarımla her daim.