13
Yorum
51
Beğeni
5,0
Puan
1062
Okunma

Geceyi ısırdıkça kara bir yılan
karanlık boğazdan geçer zaman.
Yer vermese de
dolunay tek bir yıldıza
İçimde kar beyaz düş martısı
maviye kadar sürüklenir rüzgarda
Bilinmezlikler yorar beni
görkemli dağların yolculuğunda.
Bitmeyen bir gidiş ki;
kendimden uzağa...
Anlaşılmayan dilsizliği
anlatırken sızılı dil ile.
Kaç ateşten yaratıldı zaman.
Kaç şarkı dağladı içimi.
Bitmeyen bir sırdı
varlığında yokluğun sanrısı
Göçün şairinin bile
Seni yazarken ağladığı.
Eceline erdikçe
ateş kendi gücünde
Akmaya hazır gözlerim
sisli bir bakışa içimde.
Küllenirken kavmimiz ateşten
Soluğumdasın
hala kuş lekeleriyle..!
Ferdaca
5.0
97% (28)
4.0
3% (1)