Dilimde gün ortası şafaksız ağıt,
Kimsesiz, üşüdüğünü söylemez.

Göğsümde kocamış Güneşin sesi
Aç açına tavaf ediyor (ben) yüreğini.


Canımı yakan bir göz seğirmesiydi
İçine çökerken sakar düğünün köşeleri


Ağustosun dünür göğü sebebe çırpınır,
Eylül inatla giyinir devasız gelinliği.


Bahara merhaba diyen geyik sürüsüdür
Şehrin taş yamacında volta atan küpeli.


Ceylan haline yanmasın mı a serseri?
Yaslan hele kalbime, dibin delik öyle mi?



Günün boyu pusuda çeşni çengiye,
Kanan kim, bir yudum su ey deli!

Kını yamalı yandan çarklı kanbelin
Resmi ayaklarında tersten oku alemi /beni


Tövbeye muhtaç sabiyken elde küfür,
Medeniyet sepetinde mestim şimdi


Boşuna horozlanmayasın bıçkın ömür,
Ahmak oğula memedir kanındaki kül.


Bilmezsin atlar yaylada rahvan ölür.
Aman Tanrım! Kuşlar hür, kuşlar hür!