ÇOCUKLARIMIZ

Bir Çocuk düşünün ..!
Evine bir lokma helalinden
Ekmek götürebilmek için
Eli kalem tutmadan
Boya sandığını kucaklamış!
Ürkek, utangaç bir ses tonuyla
"Boyayalım mı abi " diyor ?

Belki hasta annesine,
Belki yedi sekiz kardeşine...
Bakmak için okuldan vazgeçmiş!
Gel anlat bu çocuğa mutluluğu..
Geçim derdi sırtına binmişken
Koca insan bedeni kaldıramazken
Onca yükü
Küçücük beden üstlenmiş,
Hayatın çilekeş yükünü..!

Belki de kocaman yüreği,
Hiç ana baba kokusu tatmamış
Kimbilir...
Lâkin her şeye rağmen gülümseyen!

Bir çocuk düşünün...!
Her istediği yerine gelen,
Bir istegi iki olmayan
Her sabah okuluna giden,
Anne, baba şefkatini her an
Yüreğinde hisseden,
Geçim derdi nedir?
Bilmeyen
Gülen gözlerle hayata bakan
..................... saf ve temiz..!

Halbu ki

Okula gitmeyi,
Dans edip şarkı söylemeyi,
Ana, baba sıcaklığını hissetmeyi..
Fazlasıyla hakeden çocuklar !
Sahip çıkılıp, korunması gereken..
Bizim çocuklarımız!
Geleceğin aydınlık neferleri!
Şimdinin çocukları, geleceğin büyükleri!

Ruhumuz da, gönlümüz de, yüreğimiz de
Ayırt etmeden, ötekileştir meden
Kucak açalım,
Sevip, sayalım,
Bir tutalım,
Diri tutalım...!
Tutalım ki
Çocuk, çocukluğunu bilerek yaşasın!
Yaşasın ki
Şimdilerin küçük çocukları,
Yarınların aydınlık nesilleri olsun!

Bizler çocukların aynasıyız..!
Çocuklara ne verirsek onu ekeceğiz!
Unutmayalım, unutturmayalım ki
Tüm çocuklar bizim Çocuklarımız..!

08.06.2020 Ankara P.ÇETİN