Bu son mektubumdur bekleme artık
Usandım yazmaktan, yazmayacağım
İçim paramparça kalbim de yırtık
Senin ırmağında yüzmeyeceğim.

Nasıl başladıysak orda kalsa da
Aşık maşuğunu çölde bulsa da
Kör olası aklım sende kalsa da
Anlamazdan gelip sezmeyeceğim.

Yıldızlar yapardım kırparak ayı
Müzeye kaldırdım ben bu sevdayı
Parmak hesabında tutmadı sayı
Sorunlardan bıktım çözmeyeceğim.

Beynimde tilkiler yarıştı birden
Aşk sevgi muhabbet vuruştu birden
Cıvıl cıvıl renkler karıştı birden
Gayrı resmini de çizmeyeceğim.

Varken yok demeyi kafam almıyor
Lakin akan sular yerin bulmuyor
Varlığın peşimde beni salmıyor
Bu yüzden çevrende gezmeyeceğim.

Ruhum çoraklarda gözler ağlamaz
Çekildi derine inan çağlamaz
Nasipten ötesi beni bağlamaz
Kısmet buymuş deyip kızmayacağım.

Tesadüf demeye bin şahit ister
Allah’tan dileğim bir kere göster
Kırk yıllık terziyim söküldü astar
Yeter daha fazla üzmeyeceğim.

Diyeceğim vardı ahdımda kaldı
Hasret katmerleşti dertlere saldı
Tatlı serzenişin bana ders oldu
Daha ortamına sızmayacağım.

Necati vuruldu yarası derin
Dünyalara bedel bendeki yerin
Giyin libasını karalar bürün
Hüzünlü ağıtlar düzmeyeceğim.

Necati OCAKCI
07.06.2020
ANTALYA