Eski bir söz vardı, huzura dair;
Hani; “tatsız aşım, kaygısız başım...”
Artık bundan sonra, her şey ve sair;
Fazla düşünmeye, manidir yaşım…

Hiç huzur görmedik, ömrü ahirde!
Ne karada ne de engin bahirde!
İyi sanıyorlar, bunu zahirde;
İçim kan ağlıyor, şadsa da dışım…

Huzurlu sansınlar, yok bence mahzur!
Kendim değil arzum, vatanda huzur!
Devletin içinde, bir yığın muzır!
Yanlış mı, gel söyle sen arkadaşım…

Hiç mi gülmeyecek, halkımın yüzü?
Baharı felaket, felaket güzü!
Yok, hiç dinlenecek, bir adam sözü!
Akar durur öyle, kanlı gözyaşım…

Günebakan gibi farklı bakışlar!
Yazı ateş yakar, dondurur kışlar!
Vatandaş çok zorda, arar çıkışlar;
Hiç tutmayacak, elden yoldaşım…

Benden söylemesi, bir çare bulun!
Kim öder hakkını, bunca makulün?
Sonra iflah etmez, bu ahı kulun;
Elbet sorar bunu, benim yurttaşım…

Antalya-2020/05

Halil Şakir Taşçıoğlu

üstatlardan:

Uçurum zannetme doğruca yürü
Millette feda et bütün ömürü
Değerlerle dolu taşı kömürü
Emek arkadaşım kısmet sırdaşım............................................ŞEMİSTAN

Şu bozuk düzeni çekip de vursam
Mutlu olsa herkes murada ersem
Ne zaman ki gülen gözleri görsem
Bana bin huzurdur bir lokma aşım..............................Gülseren Morkan

Soran, sorar durur; sesi duyulmaz,
Soranlar yoruldu, onlar yorulmaz.
Ne söylersen söyle, felah bulunmaz,
Nerededir çare, hani haldaşım?.....................................................Aksakal

son nefese kadar doğruya sen sür
haksızı görünce çık karşıda dur
kılıç kalkan değil çek sözün vur
Azrail sen bekle benim savaşım..........................................Ahmet Coşkun

Destanı olur da yiğit sorulmaz
Dost bağına dosttan ayrı girilmez
Dağların yücesi yeldir durulmaz
Dalında bekleyen benim sırdaşım..........................................Ahmet KARA