Kırmızı rujlu bir kadın silüetindeydi
Uzun çizmeleri ve soğuk yüzündeki benler
Kök salmış zehirli bir zakkum çiçeğinin kelamdaki hali gibiydi
Uykusu kaçmış horozun vakitsiz ötüşüyle bozuluyordu kadının öyküsü oysa
Şiirsel bir dille yazılıyordu gecenin bir vaktinde kadın
Sarhoş düşmüş ebabil kuşuna bel bağlayan ozanın diline kırmızı mürekkep damlatılıyordu
Mürekkebin kan kırmızı rengiyle boyanıyordu nü resimler
Tuvalin en vurgulu rengine göz kırpıyordu zaman
Avluda çörümeyi bekleyen sabrın orta yerine rüzgar heybesinden küçük bir tohum taşıyordu
Ve çıplak kalıyordu adsız bir kavmin çocukları
Burkasını gün yüzünden çekiyordu kök salmış Araf düşler
Kızıl rengiyle gün doğumunu bekleyen ebabil fistan giydiriyordu geceye

Havanın ilk haline özenen kadın
Sırtında emziği düşmüş bebeğine sarılıyordu
Dili mengeyle sıkıştırılmış zamanı yutkunan çocuklar büyüyordu çorak bedenlerde ve
Aslı çalınmış hediyelik sözlerle şiirler yazılıyordu kadına ve kadın kulaklarını tıkanmış bir şarap mahzeni gibi mayalanmaya çekiliyordu sessizce...