Öyle bir hale soktun ki beni,
Aynaya bakmaya yüzüm kalmadı,
Öyle bir yerden vurdun ki beni,
Yaralarımı sarmaya gücüm kalmadı.

Bu aşkı bir hiçe sattın ya sen,
Yüreğimi ateşte yaktın ya sen,
Sözümü kesip gittin ya sen,
Aşkla söylenecek sözüm kalmadı,

Gece Yıldız’ım, gündüz güneşim değilsin benim,
Umudum hayalim değilsin benim,
Kalbimde aşk değilsin benim,
Umuda doğacak güneşe sabrım kalmadı.

Sen bende yalandan da yalansın,
Koynumda yatan kara yılansın,
Sırtımda taşıdığım kalleş yaramsın,
Dönüp sarmaya gücüm kalmadı.

İstemem artık ne aşkını nede seni,
Ömrümce unutmam bu ihanetini,
Sanma sakın severim yerine birini,
Başkasına yar demeye gücüm kalmadı.

Ne aldın ise helali hoş olsun benden,
Günahım olma, sevap istemem senden,
Küfür ederek geçtim ya ben edepten,
Edeple konuşmaya gücüm kalmadı.

Bu son sözlerim sanadır şiirim,
Bu sana yazılan son şiirim,
Kağıdı kalemi yakar giderim,
Bir daha tutmaya gücüm kalmadı.
Ramazan Teke