1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
807
Okunma
Kırılacak bir yeri
kalmadı hiç kalbimin.
Uzun bir Kervan bu.
Bağrı yanıkların,
gözü yaşlıların,
yürüdüğü...
’O’ güzelin uğruna.
Ben,
’Aşk’
derim;
Sen,
Mevlâ !
Tutmuş yüreğini,
’O’ sıcacık elleriyle,
bir kere...
Ağaçlar kalem,
denizler mürekkep...
Hadi;
verme canını yoluna !
Olma divane uğruna !
Sarılma,
hadi;
Nur’una?
Varlığının sebebiyse,
yokluğunun mimarı.
Ve,
yeniden,
yeniden yapmaya muktedir.
Yıkılan tüm bu binaları !
Eyy
Her şeyin sahibi !
Bir can nedir ki
senin için verilen...
Evvel’im ’Sen’ sin,
bilirim.
Korkardım;
Ahir’imi bilmesem !
Gözümdeki her damla,
çağlayan olsun...
’Ben;
küçücük bir damla’
’SEN OKYANUS’SUN’
...
Nigar Güler..
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz