İlk zamanlar kolay gelecek.
Hatta hiçbir şey hissetmeyeceksin.
Etrafına mutluluk pozları verecek, sahte tebessümlerle kendini avutacaksın.
Acının gecikmesi, gelmeyeceği anlamına gelmez.
Yaşattıklarını yaşamadan, ölmeyeceksin.

Sonra, yavaş yavaş;
Zaman geçmez olacak.
Ne geceni gece gibi yaşayacak,
Ne de gündüzünü gündüz gibi.
Saatler ilerleyecek ama sen aynı yerde kalacaksın.

Özgürlüğe kanat açtığını zannedeceksin,
Ama gökyüzü dar gelecek sana.

Hiç kimsenin bilmediği, tanımadığı yerlere kaçmak isteyeceksin.
Valizinde onu hatırlatacak hiçbir şey olmayacak belki,
Ama içinde büyüyen o boşluk her yere seninle gelecek.

Sokak lambalarının altında adını sayıklarken bulacaksın kendini.
Her gece ölmeyi dilemeyeceksin belki,
Ama sabaha uyanmamayı isteyeceksin.

Düşlerinde bir kere daha görebilmek için uykuya sığınacak,
Bölük pörçük uykularından kâbuslarla uyanacaksın.
Yemeden, içmeden kesileceksin.
Bir bardak çay, bir dal sigara ile karnının doyduğuna tanıklık edeceksin.

Verdiğin onca emeğin değersizleştiğini göreceksin.
Ne yüzünde o eski ışık kalacak,
Ne de kalbinde aşka dair aynı cesaret.
Ona söylemek istediğin her şeyi
Kendi kendine söylemeye başlayacaksın.
O duymayacak,
Ama sen söylediğine inanmak zorunda kalacaksın.

Kimileri sana “deli” diyecek,
Kimileri “Meftun.”
Sen kimsenin ne dediğine aldırmayacak kadar yorulmuş olacaksın.

Bir süre sonra hislerini kaybetmeye başlayacaksın.
Ne attığın adımı hissedeceksin,
Ne aldığın nefesi.
Yaşamak bir zorunluluk gibi gelecek.

“Ona dair her şeyi” unutmak isteyeceksin.
Adını duymaya tahammül edemeyecek kadar çok nefret edecek,
Biraz sonra gözlerine bakarak ölmeyi isteyecek kadar çok seveceksin.

Kimseyle konuşmak istemeyeceksin.
Herkesten uzaklaşıp sadece onunla geçen zamanları düşleyeceksin.
Sevdiğin kadar sevilmediğini anlayacaksın.
Cevabı olmayan onlarca soru soracaksın kendine.
Ne muhatabı olacak,
Ne de karşılığı.
Ve yavaş yavaş,
Başrolü olduğun hayatın figüranı gibi hissedeceksin kendini.

Sesin azalacak.
Yüzünde hüznün çizgileri belirecek.
Aynaya baktığında,
En çok da gözlerindeki yabancılıktan korkacaksın.
Çünkü bazı gidişler birini alıp götürmez.
Senden bir parçayı da beraberinde götürür.
Bunları yaşadığında gel,
Bir daha tanışalım.
Şimdi yaran yarama denk değil.