koşa koşa kaçtım kendimden,
geçmiş ; emekli olmuş bir doberman
sıkıntıdan kendi etini ısırıyor
köpeğin baş ucuna anne resmi koyunca
drama dönüşüyor her şey
insan nesne affedicisidir biraz da
kendinin özür dileyicisi,
akıp gidiyor nehirler
bu mesai işliyor
izinli gününde bile akıp gidiyor nehirler,
şelaleler bir kusmuktan farksız ,
aşağı düşen suyun içinde yere düşmeden boğuluyoruz
yere çakılmanın verdiği güven
yere varmadan ölenlerin ödemediği bir borç
suyun izni olursa
şunu eklemek isterim
dışarı çıkarılan bir köpek
cinsi doberman
kafayı klozete koyup kusulan o köpek
ibrahimden bu zamana tek tanrılı kusulan bu şey,
drama dönüşüyor
her acı çekilişinde ben kazanırım öyle de şanslıyımdır
şimdiki yaşıma yetişmek için hayvan dostu bir uçakla geliyorum
ata benzeyen bir eyere dönüşmüş klozetten kafayı çıkarıp
sürünerek kapıyı bulup açıyorum
mas mavi bir gök ve sapsarı parlayan bir köpek
eyerimin izin verdiği kadar ateş ediyorum kendime...