Çocukça düşünmüşüm
Belli ki çok hatalar yapmışım.
Dün seni görünce anladım bunu
Oysa yıllar olmuştu seninle görüşmeyeli
Geçen zamana rağmen unuttum sanmışım
Ama unutamamışım işte.
Halbuki hiç düşünmedim aklıma da hiç gelmezdi.
Ama her çocukluk edişimde gelip oturur o başköşeye
Bir aldanmak vardı birde saklanmak gerçeklerden
Ondandı unutmamam.
Ben onu hala çok seviyordum
Onun için ondan vazgeçecek kadar çok.
Hele bir gülüşü vardı anlatamam
O gülüşler solmasın diye sustum
Çocukluk ettiğimde avuturdum kendimi belkilerle.
Olabilir mi diye de düşünmedim değil hani
Bak işte yine çocuklaştım
Çocukça düşündüğüm şeylerde yitip gidiyorum nedensiz
Çocukça bir düştü benimki bir oyundu
Seni görmek imkansız değildir belki de kim bilir.
Yıllar sonra bir tren garında gördüm onu hiç değişmemişti
Birden çıktı karşıma şaşırdım
Uzaktan baktım hala mutluydu hala aynıydı
Yüzündeki o gülüşüyle hiç değişmemiş gibiydi
Sonra döndüm arkamı sustum
Hadi bir kez daha çocukluk yap sen son bir kez daha
Eski bir hikayeydi o çocukluktan kalan
Bırak yerinde kalsın o zamanları.
Belki çocukça bir anıydı
Çocukça bir gerçekti belki
Ama bir sevgiydi hala büyüyen.
Çocukça idi yaşananlar
Çocukluk ettim..

Mehmet DEMİR
12.04.2020 AN"KARA"