![]() KIRILDI Be ÇOÇUK
KIRILDI Be ÇOÇUK
Sanıyorsun ki can bir sende Dert bir sende Kapanmaz yaralar bir sende Yarınsız gün bir sana doğuyor Bir sana Değil Bencillik yapma çoçuk Ağrı dağlarımın eteklerine indi Tanla beraber Canla beraber Kumsalım ölü balıklardan Baharım karantina Günlerim sokağa çıkma yasağı Sormazsın ağrın nerede Diyeyim mi Göğün tavanı Yerin dibi Kadar Görüş izni çıkmayan Mahpusum İçim derya Büyütüyorum bir bir Özlemi Kokunu Gözlerini Tütüyor burnumda Hasretin Sarılıyorum görüş izni Çıkmış mahpus gibi Tütüne Bir derin nefesin İçine katıyorum gözlerini Duman duman Tütüyorsun Kırıldı be çoçuk Kırıldı Burnumun direği Yüreğimin kafesi Sığmıyor Almıyor Bu hasreti Düşüyorsun gözlerimden İplik iplik Ve ben onlara da diziyorum Kahkahanı kirpik devirişini Dudak kıvırmalı boyun büküşlerini Ben onlara da bel bağlıyorum Tırnaklarımla asılıyorum Karanfil açan perdelerine Sonra o kadar asılıyorum ki Yırtıldı hayal perdem Döküldü karanfilleri İçimde sen Elimde hayal perdesi Bugün de geçtin Sessiz soluksuz İz bıraka bıraka Kanata kanata İçimde görüş iznini bekleyen Bir mahpus yatıyor ... Sibel Karagöz |