Ey benim aşk güneşim, herkeslerden güzelsin
Çavlan saçların omza, savrulup dökülsün yâr
Fetheden sensin gönlü, benim için özelsin
Niye benimde boynum, boş yere bükülsün yâr

Senden bir gün vazgeçip, başka bir yâr ararsa
Gönlümce bu arayış, çok çok uzun sürerse
Hani bir de araya, ayrılıklar girerse
İstemezse şu kalbim, yerinden sökülsün yâr

Yaşadığım bu şehri, terk edip te gidersem
Senle dolu bu aşka, bir gün isyan edersem
Senle geçem şu ömrü, başkasına adarsam
Dilerim ki göz yaşım, yanaktan dökülsün yâr

Sevgi denilen duygu, zaten kalpte ilk bahar
Çılgınca sevilenler, hep etmeli iftihar
Doğada ki tüm renkler, bizim aşkımız da var
Hak etmeyen bu aşkı, kenara çekilsin yâr

Helâl olan sevdaya, haram, hile, katmasın
Yalan gelen aşklar, gerçek aşkı yutmasın
Her çiçekten bal alıp, kulak üstü yatmasın
Cananı yok sayanlar, ateşte yakılsın yâr

Her insan elbet sever, yaylaları, kırları
Kışa döndürüyorsan, özlenen baharları
Sevgi ile dikdiğin, aşk ve sevda surları
Yanlış tabular gibi, hepsi de yıkılsın yâr

Lüzumsuz’um diyor ki, aşkta kalmamalı giz
Ne yaparsak yapalım, olur aşktan kalan iz
Böylesi bir sevdayla, aşkta gülemezsek biz
Mutlu sevdalılara, karşıdan bakılsınyâr

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ

ÇAVLAN: Suyu çok, büyük çağlayan