Kar yağmıştır dağlara şimdi sizin diyarda
Evlerin saçakları buz olur be Maralım
Bulutlar dizilmiştir gökyüzüne art arda
Üzerlerinde turna, kaz olur be Maralım.

Şimdi orada olsam perdeni aralasan
O sırma saçlarını pervaza sıralasan
Camların buğusuna bir şeyler karalasan
Şu soğuk mevsim bana yaz olur be Maralım.

Hiç görmemişim gibi sanki seni bir asır
Bu gün bütün hasretlik yüreğime münhasır
Camlara çıkmayışın ne kabahat ne kusur
Bilirim sende biraz naz olur be Maralım.

Kan damlıyormuş gibi yaprağından güllerin
Hasretin yüreğime düşüyor derin derin
Gel diye çağırırda o buğulu gözlerin
Utancımdan gelemem; söz olur be Maralım.

Uzaklar mahkum eder umudum aklar seni
Ruhum kapıyı açar aklım yasaklar seni
Yüreğim sol yanımda sır gibi saklar seni
Cezasını çeken hep göz olur be Maralım.

Bir gün şu sarp dağların ufkuna baka baka
Yüzümde gülücükler türküler yaka yaka
Hazan vakti olsa da geleceğim mutlaka
Yoksa yüreğim yanar köz olur be Maralım.

Daha söyleyeceğim birkaç sözüm var ama
Şiirlerimi yama yapıyorum yarama
Aklından geçen bütün soruları sor ama
Görmeden ne söylesem az olur be Maralım.

Aydın YÜKSEL-ANKARA
09.02.2020-PAZAR-17:39