Hala çözemedim bu nasıl andı
Gözlerim göklerde asılı kaldı

Bakışlarım bir bahar
Yollar çamur, olsa da kar
Yalnızlıktan yaralanmış kardelen
Serçeler aç ve tedirgin
Zaman inadına dingin
Tanırdım çok uzaktan, sendin gelen

Sen uzakta ve yalnızken
Durmadan çoğalırdım ben
Omuzlarım sığmazdı boşluğa
Ayaklarım dağdan dağa
Yeni bir çağa açar gibi
Gözlerimi açardım sana

Ruhun delişmendi
Hayalin savruk
Bir erkeği dövebileceğini söylemiştin
Ben korkmazdım senden
Döveceğin erkek değildim ben
Yalnız bana olan sevginden korktun
Çünkü beni gerçekten seviyordun

Ben zil siyah saçlarını sevmiştim
Çimen yeşili gözlerine düştüm sonra
Ak güvercin gibi yürürken sokaklarda
Kumrular gibi seslenirdim duymazdın
Severdin de bir türlü anlamazdın

Yine bir gün kar düştü dağlarıma
Sen uzak iklimlere yol aldın
Ben dona kaldım
Eksi kırk derecede üşümemişti gözlerim
Kaplıca suları gibi buğuluydu
Homurtular gelirdi derinimden
Gönlüm bir göze gibi
Gözlerimde kaynıyordu


Sen gittin
İçim yanıyordu


Hayrettin YAZICI