Ne oluyor böyle
aşkı da
anlamadım
herşeyi bilen ben derken
ne oldu

aklımda
yaşam
sarhoş edici düşlerim
kemiriyorlar aklımı

cevabım yok

babamın hayalini düşününce
hatırımda kalmış olan sade
ellerim ellerinden kaymıştı
yola çıkarken

geri dönme durumu belli değildi daha

duydum sonra
onun ayrılışını hayattan
uzaktım
duydum
birden gitmiş gibi geldi bana
oysa
öyle değildi aslında
uzatmıştım düşünmeyi bunları
uzattıkca uzattım
unuturum sanmıştım...

onlar,
çoğalıp çoğalıp da üstüme geldiler

zamanlar geçmişti beklemeden
hüzünlüydü bunları düşünmek artık

gerilere doğru uzadı her şey
uzaktım artık
bunu analdım
şimdi yapacağım şeylerin önemi kalmadı

yine de öyle yürüyorum şehre doğru
bu şehir benim şehrim değil
benim şehrim hiç olmadı
hayalimde şehirler kurardım önceleri
üzerinde martıların uçtuğu mavi şehirler

şimdi kaldığım şehirdeyim hala
gidemediğim
aslında kalamadığım şehirdeyim
pazar yerinden geçiyorum
geride kalan zamanlara
ben miyim diye sorarken
yıllar önce yine buradan...

okuduğum şiirler aklıma geliyor
boğazıma takılıyorlar kılçık gibi
ayaklarım dolaşıyor birbirine
oturuyorum en yakın yere
başımı kaldırmadan öyle
gelip geçenleri görmeden orda bekliyorum
bekliyorum
bekliyorum....

artık

zamanın çığlığını duyuyorum
kulaklarım kapatıyorum her şeye

bakmıyorum geriye dönüp de.

Daha bitmedi diyeceklerim aslında

bir film izlemiştim
hiç bir şey söylemeyen görüntüler vardı orada
nasıl oluyor
tam da bu benim hayatım gibi
bir şey söylemiyor film
anlatmıyorda bir şey......