1
Yorum
11
Beğeni
0,0
Puan
908
Okunma

tüm hikayelerde akan gözyaşının tuzu eşit olmasa bile
yokluğun zeytinini paylaşanlar bilir
tadı hep aynı lezzetdedir...
aklıma geliyorsun
aklım bağırıyor yoksan yokum diye,,,
duymuyorsun !
toprak duyuyor
bulut duyuyor ,yaprak savruluyor rüzgarın kollarından
ben devrik bir gül ağacına tutunuyorum
kalbim sızlıyor
tuzu zehir yalnızlıklar ikram ediyor gözlerim
içi izlerini derin yaralardan almış bir fotoğraf gölgesi bile değilim
özlemin geri dönüşü yok olsa hep kavuşmak olurdu
ölüm sarmalıyor
ölüm ki bir vedaya muhtaç bırakıp gelmiş...
almış
götürmüş söke söke kalbimin içinden ,tırnak diplerimden beni
ben sendim
dudaklarım sen gibi öper ,ellerim sen gibi severdi ..belki de ...
en güzel küfürlerin lehçesinden susardın
yoksulca ekmeğimiz kokardı ağzımız
bir sana bir sana
zeytin tanelerini sayardık kaçkın kahkahalarda ikimizce ,şarkılardan meyhanemiz vardı
içinde en sarhoşu biz...
aklıma geliyorsun
aklım bağırıyor ,yoksan yokum diye...
kalbim , olsa kalbim olsa, kalbim...
ona seninle bağışlanmıştım
erken unutmaların hemen öncesi en kutsalim şahittir
tanımazlar, yine sorsunlar , hiç kimsesizliğimden bilirler beni
ben ki
kederli bir gökyüzünden düşen bin parçanın son sitaresi...
YILDIZ
.