0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
701
Okunma

Günbatımına karşı
çayımı yudumlarken,
Yere değen yağmur
damlacıklarıyla
ıslandı ruhum,
Huzur, gitgide
işlenirken yüreğime,
Rüzgar, içte biriken
nefreti esip savuruyordu
uçsuz bucaksız
kuytulara..
Ve Şairin şiirine
konu olmuşken gözlerin
kırık kalemime,
Dallarım çaresizce
bırakıyordu umutlarını
sonbahara sevinircesine,
Solarken güllerim
aşk bahçesinde,
Yalnızlık, sırdaşım
oluyordu gözyaşının
dinmediği o efkar
dolu gecelerimde..
Ey hüznün asilliğine
sadık kalan
Yağmur yüreklim!
Yaralar kanatmasın
bendeki seni,
Elbet güneş
saçacaktır ışığını
harap gönüllerimize...
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.