Bir sızıya sığınmadan geçiyor içimden şiir oluşun
Senin bir şiire benzemen kadar gerçek
Yazılası bakışın
Uyaklı duruşun
Güzel ruhun...


Çünkü savruluşun var derinlerimde, kendinden habersiz
Gazel olup dökülüşün var yollarıma
Hatta gazel olup yazılasın var
Geçmiş yüzyıllara
Bir şaire, bir düşünüre, bir halk hikayesine
Düşesin var
Düşlerimin çok ötesine


İçimin bahçesinde büyüyen bir orman misali
Gözlerinin yeşilinden dokunduruşun var kalbime
Böylesine mahzun
Ve masum böylesine


Bir isim vermek zor aklıma getirdiğin ilham sevincine
Ölümlü bir hikayenin siyah satırlarından geçerken insanlar
Benim sende gördüğüm gökkuşakları var
Yüzümde uyuttuğun kirpiklerinde
Bakışlarımı aklayasım
Ve belki sesinin ninnisinde saklanasım var


Bir teşbihe teşebbüs etmeden geçiyor içimden
Şiir oluşun
Senin şiir olman kadar gerçek
Sen’li huzurum
Sen’li ruhum...