avuçlarımda gelincik kokusu
ayaklarımda papatyalardan kalma ah


gözlerimde kızıla çalan güller
akşamın ellerinde derilmeden henüz
solmakta her gün’ah


şimdi bütün yağmurlar ıslanacak biliyorum
aşk, ahmaklara bırakırken sokakları


rüzgar üşüyecek kim bilir
belki sığınacak kadar yer açacak
o çok sevdiğim gamzen
kuşları göçe zorlayıp, sürgüne gül ekerken


biliyorum giderken yine seninle dönecek dünyam
valize sığdıracaksın o koca şehri
aşk, sokak şairleri elinde duvar yazısı
aşk,
o koca kentin şehir efsanesi


kim böğürtlen yedirecek bundan sonra
içindeki çocuğa


kim taflan ağacından sapan yapar
patika yollarda


sen, düşlerimdeki avluda incir ağacı
ben,
incire gölgesi düşen çınarındım eskiden


ay ile birlikte tutulmuştu aklım
suya ve kuyuya dokunmadan sevmek


hani bir çöle, seraptan başka da rüya görsün diye
kulağına salyangozdan dinletmek var ya
denizin ninnisini


söyle hadi,
gamzende üşüyor mu hala
rüzgarın güle öykünen
o kızıl esintisi..