Hazirandı,
Bağışladığında tanrı
Soğuk ikindilere attılar bizi anadan üryan.

Kirpik diplerinde uyuyan,
felçli bir intiharın uyandırılma telaşıyla,

Birbirimizin enkazı olmuştuk hep silme hafızalarımızda.


Hatırla !
Elbet sen de hatırla;

Aklımızın ucundan sarkıtılan ölü çocukları diriltme çabamızla,
Yaralarına kabuk bağlayamadığımız iltihaplı bir aşkın iç kanamasıyla hatırla.
-
Alevin suyuyla yıkadılar çürük ruhlarımızı
Gozlerimizde evvelden kalma buz kesiği bir yara..

yalınayak gezdiğimiz bu kainatta,
Çoktan salıvermiştik oysa bütün atlari..

.

Şimdi,
İçine düştüğümüz bu fiyakalı ormanda,
Bütün düşlerden uyanıldı

Bütün savaşlar kaybedildi
Bütün ganimetler paylaşıldı

Terk edip gitti tanrı piç kalan çocukları

-
Hatırla sevgili,
Mütemadiyen sen de hatırla,

İpini bıraktığımız uçurtmanın ardından yalınayak gökyüzüne kanatlanışımızı

Salıverdiğimiz atların, tozu dumana kata kata
dört nala özgürlüğe varışlarını


.

Biliyorsun sevgili,

Hazirandı,

Haziran acıttı..