Kalem alıp yola çıktım
Dura dura şair oldum
Atılan taşa göğsümü
Gere gere şair oldum

Peki işinde mahir mi
Dedi Lüzumsuz şair mi
Yazdıkları da şiir mi
Göre göre şair oldum

Tutmaz imiş bazen nisap
Sanıyorlar beni kasap
Bazısına her gün hesap
Vere vere şair oldum

Ses geliyor farklı tonda
Koro oluşturur fonda
Bazen gönülleri bende
Kıra kıra şair oldum

Çok rastladım efesine
Yazık oldu, nefesine
Bazısının kafasına
Vura vura şair oldum

Dünya kör etti gözümü
Unutmadım hiç özümü
Mevlana’ya ben yüzümü
Süre süre şair oldum

Saklım yok köşe bucakta
Yandım, ateşte sıcakta
Yunus gibi bir ocakta
Ere ere şair oldum

Duydum ozan avazını
Çektim cananın nazını
Karacoğlan’ın izini
Süre süre şair oldum

Bende gündüzü geceyi
Gördüm cananı eceyi
Ayak, uyak ve heceyi
Sora sora şair oldum

Bilmez miyim, güneş ayı
Sevmez miyim kaşta yayı
Hayra gördüğüm rüyayı
Yora yora şair oldum

Severim şu esen yeli
Mızrabın değdiği teli
Gönüllerden sevda gülü
Dere dere şair oldum

Sevmese de birileri
Yolum daima ileri
Kayık misali suları
Yara yara şair oldum

Çok güzeldir oraları
Açılmasın, araları
Gönlümdeki yaraları
Sara sara şair oldum

Kondum çiçekli dallara
Bayıldım mora, allara
Şiirleri ben yollara
Sere sere şair oldum

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ