4
Yorum
50
Beğeni
5,0
Puan
2184
Okunma

Aşkı hafife alan hâl vardı üzerinde
Silkelense geçer be dedim günün birinde
İnadını, hesaba katmayı unutunca
Olan oldu bî-çare, ne gül kaldı ne gonca
Âtinin defterini nispeten dürer gibi
Canevimden içeri lütufla girer gibi
Şer gibi, mahşer gibi, bilsen nasıl yandım ben
İçimdeki cüceyi büyütüp uyandım ben
Fakat inanmazsın sen, adım gibi eminim
İknada kifayetsiz kalıyorsa yeminim
Gözünle görsen dahi, başkası der geçersin
İsterse âh-u zârım, arş-ı alâya ersin
Fazla söze ne hâcet, hem yorgun ve bitkinim
Biliyorsun, ne denli viraneydi zeminim
Oldukça meşakkatli geçen süre zarfında
Öyle dolanıp durdum çemberin etrafında
Aklıma geç düşse de, baştan sona bismillah
Susmalara gark oldum, doydum elhamdülillah
Sen beni şimdi değil, yıllar önce kaybettin
Farkettiğin lâhzada su-i zan edip gittin...
NÜS