Bir sabah uyandığımda,
Küçük bir notla öğrendim gittiğini,
-’’Beni bulutlarda ara,yarınlar bizim değil,unut. ’’
diye yazmışsın!
Yıkıldım,yığıldım oracıkta,nokta kadar küçüldüm
Mümkünmüydü unutmak bir çırpıda,
Bitmesi sevginin bir anda?
Ya yarınlarım! ...
Yarınlarda ikimiz için kurduğum hayallerim,
Hayallerimin baş kahramanı,
Bana bu yaptığın revamıydı? ...
Sığmıyor yüreğim bedenime
Sesimle,nefesimle boğuyorum şimdi kendimi.
Elim varmıyor dağıttığın eşyalarını toplamaya,
Belki çıkmadan son kez bakmışsındır diye,
Aynalarda arıyorum izlerini! ...Yoksun.
Giderken izlerini bile götürmüşsün,
Ne kadar kötüsün! ...
Nerdesin! ....
Neden gittin,neydi sebeb bilmediğim?
-’’Hak etmiyorum bu sevdayı’’ derken
Gitmekmiydi niyetin?
Bilmiyorsun ki! ...
İki kişilik dünyamıza kurduğum düşlerimi,
Tarifsiz kıskançlıklarımdan haberin yok.
Söylermisin! ...Bunu nasıl paylaşabilirdim?
Yüreğimin en kuytu köşelerini görmen
Bu kadar zormuydu? ...
Şimdi beni sensiz bıraktın ha! ...
Hiç acımadan gittin yani! ...
Düşünmeden,arkandan iz bile bakmadan! ...
Yarım kalan besteler gibi notasız,
Rotasız gemiler gibi yani! ...
Öyle olsun! ...
Oysa sen benim türkümdün,hayat öykümdün.
Sahiplenemediğim sevgini,
Şimdi sensiz mi yaşamak zorundayım.
Şunu bil sevgili! ...
Gitsen bile,uzaklar seni sevmeme engel değil!
Engel değil seni düşünmeme ayrılıklar,
Seni böyle kabul ediyorum,hırçın ve kararsız!
Bak şimdi yanımdasın,
Ellerin saçlarımda dolaşıyor,
gözlerimin içine bakıyorsun,
Ellerimi uzatıyorum,
Akıp gidiyor hayalin,peşinden gidiyorum,
Buğulu camlara doğru koşuyorum hızla.
Belki hala oradasın dır diye
’’Seni seviyorum,gitme’’diye yazıyorum camlara.
Sessiz çığlıklar atıyorum,günü yırtarcasına!
Bulutlar düşüyor yere,seni arıyorum,
Hani bulutlarda olacaktın?
Yoksun! ...
Yoksun işte! ..
Gölgen yok,izin yok,kokun yok,yoksun! ...
Kahırla siliyorum buğuya düşen yazıları,
Damla damla düşüyorsun parmaklarımdan,
Yüreğim susuyor,göz pınarlarım kuruyor.
Sadece,sadece parmaklarım ağlıyor! ...







hande